தத்துவச்சிதறல்கள்...

ஞானம்தேடுபவர்களுக்கு
பெண் ஒரு போதிமரம் ..!
மோகமடைந்தவர்களுக்கு 
அவளொரு போ(மோ)கப்பொருள்...!
************
பசியோடு இருப்பவனையழைத்து
பந்தி பரிமாறி 
உணவருந்த எத்தனிக்கையில்..
கரம் தடுத்து வெளியேறவைப்பது போன்றமையும் 
வாழ்க்கை சிலபலநேரங்களில்.
****
பற்றற்ற தன்மையை அடைந்தேன் 
என உணரும்போதே 
பற்றற்ற தன்மையை 
பற்றியிருப்பதிலிருந்து பற்றறுக்கப்படவில்லை 
என்பது உணர்த்தப்படுகிறது..
******

மௌனச்சிதறல்...

மௌனம் விதைக்கப்பட்டு
வார்த்தைகளை களையெடுத்து
அமைதி அறுவடை செய்யப்படுகிறது...
***
மனதில் இருக்கவேண்டிய இனிமை இல்லாது போவதால், இரத்தத்தில் இனிமை ஏறுகிறதோ...??!! நவீன இனிமை(சுகர்)
***
தட்டில் வேப்பங்காய் பரிமாறி, திராவகத்தைக் குடிக்கக் கொடுத்தவர்களிடம், பரிமாறிய இனிப்பு சுவையாக இருக்கிறதென கூறமுடியுமா...??!! 
பரிமாறப்படும் உணவின் தன்மை பொறுத்தே முகபாவமும் அமையுமென்பதை உணர்ந்து பரிமாறுவோம்..
#வாழ்க்கை நாடகத்தில் ஓர் காட்சி...
***
பசியோடு சாப்பிட காத்திருக்கும் ஒருவனிடம், கையில் வைத்திருக்கும் உணவை பிடுங்கி எரிந்துவிட்டு, விருந்து செய்யும்போது அழைக்கிறேன் வந்து சாப்பிடு என்பதுபோல் தேவைப்படும் நேரத்தில் வழங்கப்படாத அன்பு, ஆறுதல், நட்பு , தூக்கம், உணவு பயனற்றே போகுமென்பதை உணர்ந்துப் பகிர்வோம்..:)
***
அன்றைய தினத்தை இனிமையானதாகவும், அழகானதாகவும் பயன்படுத்த, மனமென்னும் கணினிக்கான மென்பொருள் காலைப்பொழுது. அதை தரவிறக்கம் செய்து சரிவர பயன்படுத்துவது அன்றைய தினத்தின் துவக்கத்தில் நாம் பேசும்/ நம்மிடம் பேசப்படும் வார்த்தையே. 
***

நொடியில் ஏற்படும் மாற்றம்...

நொடியில் ஏற்படும் இரக்க உணர்வு 

கடந்துவந்த வெறுப்பை மறக்கச்செய்கிறது...!

நொடியில் ஏற்படும் அன்பு

கோபத்தை மறக்கச்செய்கிறது...!

நொடியில் ஏற்படும் நட்புணர்வு

பகைமையை மறக்கச்செய்கிறது...!

நொடியில் ஏற்படும் மரியாதை

அலட்சியத்தை மறக்கச்செய்கிறது..!!

நொடியில் ஏற்படும் மரணம்

அஞ்ஞானத்தை மறக்கச்செய்கிறது..!!

நொடியில் ஏற்படும் ஞானம்

பொறாமையை மறக்கச் செய்கிறது...!!

நொடியில் ஏற்படும் மாற்றங்களின்

நொடியையறியும் 

நொடியின் நொடியெதுவோ..??!!

பக்குவம்...

தம் மனம் 

பக்குவப்பட்ட மனமென

உணரும்போதே..

மனம் 

பக்குவப்படவில்லை என்பது 

உணர்த்தாமல் 

உணர்த்தப்படுகிறது...  

பக்குவமடைந்ததை 

பக்குவமடைந்ததாக 

நினைக்காமலிருப்பதே 

பக்குவமென அறியாமலிருப்பதும்

பக்குவமற்ற மனமென 

அறிவதற்கும் பக்குவம் 

தேவைப்படுமோ..??

வார்த்தை...

பேசிய வார்த்தைகளும்,

பேசத்தவறின நொடிகளும்

உடலைப்பிரிந்த உயிரென

திரும்ப வாராததுபோல்

நாம் பேச மற(றுத்)ந்த மனிதர்களும்

கிடைக்காமலே போகலாம் ..:) 

******

கோபத்தில் விதைக்கப்படும் 

வார்த்தை விதைகள் 

வெறுப்பை அறுவடை செய்ய...

மௌனத்தில் 

புதைக்கப்படும் வார்த்தைகள்  

மனதை ரணமாக்க..

மனத்தோட்டத்தில்

கோபத்திற்கும், மௌனத்திற்குமிடையேயான

வார்த்தைகளை

விதைத்து வாசம் வீசும்

மலர்களை பயிரிட

மறு(றந்)த்த நிலையில்

இருப்பது ஏனோ.....!??

உறவெனும் நூல்...

ஏதாவது ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் நம் கையில் கிடைத்(த)திருக்கும் நூல் நமக்கு விருப்பமான ஆசிரியர்களால் எழுதப்பட்டதாக இருந்து,  அதில் இடையில் சிலபக்கங்கள்  கிழிந்துபோயிருப்பின் அதை அப்படியே விட்டுவிடாமல், அந்தப்பக்கத்தை விடுத்து தொடர்ந்து படித்து முடிப்பது போல்தான் மனித உறவுகளும்.  இயற்கையெனும் ஆசிரியர் எழுதிய மனிதஉறவெனும் மகத்தான நூல். நூல் நன்றாக இருப்பின் படித்து ரசிக்கவேண்டுமே தவிர, நாம் அந்த நூலை எவ்வாறெல்லாம் ரசித்துப்படித்தோமென ஆசிரியர் நம்மைப்பற்றி உணரவேண்டும் என எதிர்பார்ப்பது எங்ஙனம்..?  அதுபோல்  நாம் விரும்பும் பக்கங்கள் மட்டும் இருக்கவேண்டும் என எதிர்பார்க்காது,  மனித உறவுகளில் படிக்கவிரும்பும் சில பக்கங்கள் காணாது போயிருப்பினும் பக்கங்கள் விடுத்துப்படிக்க பழகுவோம்.    விடுபட்ட பக்கங்களைவிட இருக்கும் பக்கங்கள் இன்னும் அதிக சுவாரசியமானதாக இருக்கலாம். இல்லாத பக்கத்தை எண்ணி இருக்கும் பக்கங்களையும் படிக்காது தவிர்த்து நல்ல நூலை படிக்காமல் இருந்துவிடும் தவறைச் செய்யாதிருப்போம். 

எனது பொன்மொழிகள்..:)

அன்புக்குரியவர் மீது நாம் கொள்ளும் கோபம்கூட மயானபூமியில் கிட்டிய ஞானமாய் நீர்த்துப்போய் விடுகிறது விரைவில்

---காயத்ரி.

*******

நாம் செலுத்தும் அன்பை ஏற்கும் மனநிலையில் ஒருவர் இல்லாதபொழுது அவர் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கப்பட்டு அவரின் தனிமனித சுதந்திரம் பாதிக்கப்படுகிறது

---காயத்ரி

*******

ஒரு நேரம் மனதைப் புரிந்தவர்களாக விளங்குபவர்கள் கூட,
ஒரு நேரம் புதிராக காணப்படுவதுதான் மனிதனின் இயல்போ..??

---காயத்ரி
******

நம்மிடம் அனைவரும் உண்மையாக இருக்கவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கும் நாம், அனைவரிடமும் உண்மையாகத்தான் இருக்கிறோமா என்று எண்ணிப் பார்க்கத் தவறுகிறோமே ஏன்....!!?? 

--- காயத்ரி

******

ஒருவர் நம்மிடம் உண்மை பேசும்போதுதான் (அது கசந்தாலும், வலித்தாலும்) அவர் நமக்கு வகுத்த எல்லை என்ன என்பதையறியவும்,நாம் எந்த எல்லையில் இருந்துவருகிறோம், அந்த எல்லை சரிதானா என்ற சுய பரிசோதனை செய்துகொள்ளவும் உதவுகிறது.

---காயத்ரி.

******